Oriya

ଲୁହ ଲହୁକୁ ନିତିଦିନ ମିଶାଣ ଫେଡାଣ କରି ଜୀବନକୁ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ବାଟ ଦେଖାଉଥିବା ମଣିଷଟିଏ । ଜଣେ ସୁଦକ୍ଷା ଔପନ୍ୟାସିକା ଏବଂ ନିପୁଣ କବୀ ଭାବରେ ଯେତିକି ପରିଚିତ, ବୋଧହୁଏ ତହିଁରୁ ଅଧିକ ଜଣେ ସମାଜସେବୀ ଭାବରେ ବେଶ୍ ଜଣାଶୁଣା । ନିତି ପ୍ରତି ଲୁହକୁ ପୋଛି ନିଜର ଆତ୍ମ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭ କରୁଥିବା ମହିୟସୀ ନାରୀ ଡ.ଜୟନ୍ତୀ ଜେନା । ନା ମୋହ ନା ମୋହ ଭିତରେ ବାନ୍ଧି ହେବାର ବାସନା ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ପାରିଛି । ଜୀବନ ଆଉ ଜୀବନ ରାସ୍ତାକୁ ଠଉରେଇ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ଚାଲିବାର ଅନ୍ୟନାମ ଡ.ଜୟନ୍ତୀ ଜେନା । ଜଣେ ବାସ୍ତବବାଦୀ ଔପନ୍ୟାସିକା ଭାବେ ପ୍ରାୟତଃ ଆଗଧାଡିରେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରହିଛି । ପ୍ରତିଟି ଶବ୍ଦ କଥା କୁହା ଜୀବନ୍ତ ଉପନ୍ୟାସ । ବେଳେବେଳେ ହୃଦୟକୁ ଥରେଇ ଦେଉଥିବା ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ବାସ ପରିସ୍ଫୁଟ ହୋଇଥାଏ । ନୀରବ ମନର ଅକୁହା କଥାକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରି ଚାଲନ୍ତି ସେ । ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କେବଳ ଉପନ୍ୟାସରେ ସିମୀତ ନୁହଁ ବରଂ ଜଣେ କବୀ ଯାହାଙ୍କ ଶଦ୍ଦ ଗୁଡ଼ିକ ଆନ୍ଦୋଳନ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଆଉ କେବେ କେବେ ହୃଦୟକୁ ତରଳାଇ ମଧ୍ୟ ଦେବାର ନଜିର୍ ରହିଛି । ଅଶ୍ଳିଳତା ସ୍ପର୍ଶ କରିନି ତାଙ୍କର ଲେଖନୀକୁ । ସେଥିପାଇଁ ବୋଧହୁଏ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗର ଜନତା ଉପକୃତ ହୋଇଥାନ୍ତି ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିରେ । ତାଙ୍କର ଅନନ୍ୟ ଉପନ୍ୟାସ ଭିତରେ ମୋତିଫୁଲ, ନିଶବ୍ଦ ଅନ୍ଧାର, ସିମନ୍ତିନୀ, ସାଗର କୂଳେ ଦିନେ, ଭଙ୍ଗାସିଲଟ, ଶେଷ ଫଗୁଣର କଥା ବେଶ୍ ଜୀବନ୍ତ ଏବଂ ପାଠକୀୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସାଉଁଟିବା ପରେ ପରେ ବର୍ତ୍ତମାନର ଉପନ୍ୟାସ "ରାଗ ବିପ୍ଲବିନୀ"। ପ୍ରକାଶକ